Konuyu Oyla:
  • Derecelendirme: 0/5 - 0 oy
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
A ile başlayan erkek isimleri ve isminin anlamı
canımablam Çevrimdışı
Administrator
*******



Yorumları: 5,810
Konuları: 5,314
Kayıt Tarihi: Sep 2006
Rep Puanı: 5
#1
ABAD: (FAR) Şen, bayındır. (AR) Sonsuz gelecek zamanlar. ABADÎ: (FAR) Şen, bayındır, mamurlukla ilgili. ABAKA HAN
ABAD: (FAR) Şen, bayındır. (AR) Sonsuz gelecek zamanlar.

ABADÎ: (FAR) Şen, bayındır, mamurlukla ilgili.

ABAKA HAN: (TR) İlhanlı hükümdarı Hülagu'nun oğlu.

ABAY (TR) Beceri. Sezgi, anlayış, dikkat.

ABAZA: (TR) Karaçay-Çerkes Özerk bölgesinde yaşayan müslüman bir halk.

ABBAD: (AR) Allaha itaat ve ibadet eden, kulluğunu hakkıyla yerine getiren.

ABBAS (AR) Sert, çatık kaşlı kimse. Arslan

ABBAZ: (FAR) Yüzgeç, yüzücü.

ABDİ: (AR) Kulluk ve itaat eden.

ABDULLAH: (AR) Allah'ın kulu.

ABDURRAHMAN: (AR) Rahman'ın kulu. Rahman; Allah'ın isimlerindendir.

ABDURRAUF: (AR) Rauf olan Allah'ın kulu.

ABDUSSABUR: (AR) Sonsuz sabır ve genişlik sahibi Allah'ın kulu. Allah'ın isimlerinden

ABDÜDDAR: (AR) Zararlı şeyleri ve sebeblerini bir hikmet için yaratan Allah'ın kulu.

ABDÜLAFUV: (AR) Geniş af ve mağfiret sahibi yüce Allah'ın kulu.

ABDÜLALİ: (AR) Yüce, ulu, şan ve şeref sahibi Allah'ın kulu.

ABDÜLALİM (AR) Alim ve mükemmel bilgiye sahip olan Allah'ın kulu.

ABDÜLAZİM: (AR) Azamet ve büyüklük sahibi Allah'ın kulu.

ABDÜLAZİZ: (AR) Büyük ve aziz olan, izzet ve şeref sahibi Allah'ın kulu.

ABDÜLBAKİ: (AR) Sonsuz, ebedi olan Allah'ın kulu

ABDÜLCEBBAR: (AR) Cebredici, zorlayıcı, kuvvet ve kudret sahibi Allah'ın kulu.

ABDÜLCELİL: (AR) Büyük, ulu, yüce Allah'ın kulu.

ABDÜLCEMAL: (AR) Güzellikleri kendinde toplayan Allah'ın kulu.

ABDÜLCEVAT: (AR) Cömert olan Allah'ın kulu.

ABDÜLFETTAH: (AR) Zafer kazanmış, üstün gelmiş, fetheden açan Allah'ın kulu.

ABDÜLGAFFAR: (AR) Kullarının günahlarını affeden Allah'ın kulu.

ABDÜLGAFUR: (AR) Kullarının günahlarını tekrar tekrar bağışlayıcı olan Allah'ın kulu. ABDÜLGANİ: (AR) Zengin, varlıklı, bol, doygun olan Allah'ın kulu.

ABDÜLHAK: (AR) Hak ve gerçek olan, varlığı hiç değişmeden duran Allah'ın kulu. ABDÜLHALİM: (AR) Tabiatı yavaş olan, yumuşak huylu, hikmetli Allah'ın kulu. ABDÜLHAMİD. (AR) Hamdolunmuş, övülmüş, Allah'ın kulu.

ABDÜLKADİR: (AR) Bitmez tükenmez kuvvet sahibi olan,Allah'ın kulu

ABDÜLKERİM: (AR) Keremi bol, cömert olan Aziz ve Celil Allah'ın kulu.

ABDÜLLATİF: (AR) Latif, güzel, yumuşak, hoş, nazik olan Allah'ın kulu.

ABDÜLMACİD: (AR) Şanı büyük, cömertlik ve keremi bol olan, Allah'ın kulu.

ABDÜLMALİK: (AR) Sahip olan, her şeyin mülkiyetinin sahibi olan Allah'ın kulu.

ABDÜLMECİD: (AR) Şanı büyük ve yüksek olan, Allah'ın kulu.

ABDÜLMENNAN: (AR) Çok ihsan eden, ihsanı bol olan Allah'ın kulu.

ABDÜSSAMED: (AR) Kimseye hiçbir şeye muhtaç olmayan, Allah'ın kulu.

ABDÜSSELAM: (AR) Barış, rahatlık, selamete çıkaran, Allah'ın kulu.

ABDÜSSETTAR: (AR) Günahları örten, gizleyen Allah'ın kulu.

ABER: (AR) Hz. Nuh'un erkek torunu.

ABGUN: (FAR) Mavi renk. Gök. Parlak. Nişasta.

ABHER: (AR) Nergis çiçeği. Yasemin. Dolu kap.

ABILAY HAN: (TR) Kazak Hanı. Ülkesini Çinlilere, karşı ustaca savundu

ABIŞKA NOYAN: (TR) İlhanlı komutan. (XIII-XIV. yy.)

ABHİZ: (FAR) Er. Büyük dalga. Kaynak. Su yolu.

ABİD: (AR) Allah'a ibadet eden, çok ibadet eden, zahid.

ABİDE: (AR) Anıt. Önemli ve değerli yapıt.

ABİDİN: (AR) İbadet edenler. Zeynel Abidin'den kısaltma isim.

ABUZER: (FAR+AR) Altın suyu. Altın suyu gibi parlak ve görkemli.

ABUZETTİN: (AR) Din yolunda çabuk, hızlı giden

ACA: (TR) Amca, ağabey. Güçlü kuvvetli, başladığı işi bitiren.

ACAHAN: (TR) (bkz. Aca).

ACAR: (TR) Becerikli. Atılgan, ele avuca sığmaz. Halk.

ACARALP: (TR) Yiğit, becerikli, cesur kişi.

ACARBAY: (TR) Becerikli. Atılgan yiğit

ACARER: (TR) Becerikli. Atılgan yiğit

ACARKAN: (TR)Yiğit, becerikli, cesur kişi.

ACARMAN: (TR) Çevik, becerikli, girişken.

ACARÖZ: (TR) Özünde yiğitlik bulunan.

ACARSOY: (TR) Yiğit, soylu.

ACEM: (AR) Arap olmayan milletlerin hepsi. İranlı, İran halkından biri.

ACLAN: (AR) Hızlı, çabuk, telaşlı.

ACUN: (AR) Dünya, varlık.

ACUNAL: (TR) Dünyayı kapsayan, dünyayı fetheden.

ACUNALP: (TR) (bkz. Acunal).

ACUNMAN: (TR) Dünyaca tanınmış, ünlü.

ADAHAN: (TR) Adanın hakimi, yöneticisi.

ADAL: (TR) "Adın yayılsın, ün kazan" manasında.

ADALETTİN : (AR) Dinin adaleti

ADEM: Allah'ın yarattığı ilk insan, insan soyunun atası ve ilk peygamberi. Adam.

ADİL: (AR) Doğruluk gösteren. Doğru. Eşit, eş, müsavi. Adaletli davranan.

ADİLHAN: (AR+TR) Adil yönetici.

ADNAN: (AR) Cennette ölümsüzlüğe kavuşan kimse.

AFFAN: (AR) Kötü şeylerden kaçınan, kötülüklerden uzaklaşan, temiz.

AFGAN: (AR) Heyecanlı, çabuk öfkelenen. Orta Asya'da yaşayan müslüman bir kavim. AFŞAR: (TR) Oğuz Türklerinin 24 boyundan biri. Çabuk iş gören, çevik, atılgan

AFŞİN: (TR) Zırh, silah.

AGAH: (FAR) Bilgili, haberli, uyanık, afif. Vakıf olmuş, malumatlı.

AĞAR: (TR) Beyaz renkli. Açık tavırlı, samimi. Asil, onurlu, şerefli.

AHAD: (AR) Bir, kişi, kimse.Birler, birden dokuza kadar olan sayılar.

AHFEŞ: (AR) Küçük gözlü, zayıf bakışlı. Yalnız gece gören kimse.

AHİD: (AR) Bir şeyin yerine getirilmesini emretmek. Söz vermek.

AHMER: (AR) Kırmızı, kızıl.

AHVER: (AR) Müşteri yüzlü, güzel gözlü adam. Zeki, akıllı.

AHMET : (AR) Övülmeye değer. Beğenilmiş. Allah'a şükreden

AKABE: (AR) Sarp geçit, çıkılması zor yokuş. Tehlike. Atlatılması zor güçlü.

AKAD: (TR) Doğruluğuyla, dürüstlüğüyle tanınmış kimse.

AKALP: (TR) Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse.

AKALIN: (TR) Alnı açık, suçu olmayan, onurlu.

AKANSEL: (TR) Akarsu. Uzun mesafeler geçerek denize dökülen akarsu.

AKAR: (TR) Akıp geçen. Gelir getiren.

AKASOY: (TR) Sevilen, sayılan soydan gelen

AKBATU: (TR) Yiğit erkek.

AKBATUN: (TR) (bkz. Akbatu).

AKCEBE: (TR) Beyaz zırh sahibi yiğit.

AKGÜN: (TR) Mutlu, sevinçli gün.

AKHAN: (TR) Dürüst hakan.

AKALP: (TR) Cömert, eli açık yiğit.

AKIMAN: (TR) Cömert, eli açık kimse.

AKIN: (TR) Her engeli aşan, güçlüklerden yılmayan, hızlı hareket kabiliyetine sahip. AKINALP: (TR) Akın yapan yiğit. Yiğit.

AKINCI: (TR) Osmanlılarda ileri karakol. Ani vurkaçlarla düşmanlarının moralini bozan uç süvarileri. Hafif süvari.

AKINTAN: (TR) Tan yeri ağarırken yapılan akın

AKİF: (AR) Bir şeyde sebat eden. İbadet eden. Direnen.

AKİL: (AR) Akıllı, akıl sahibi. Uslu, kavrayışlı.

AKMAN: (TR) Temiz, beyaz, güzel insan. Yaşlı kimse.

AKMANER: (TR) (bkz. Ak­man).

AKSIN: (TR) Temiz, doğru, dürüstsün.

AKSOY: (TR) Temiz soylu.

AKSUN: (TR) (bkz. Aksu).

AKSUNGUR: (TR) Doğan cinsinden bir tür av kuşu.

AKŞİT: (TR) Kutlu uğurlu. Ak. Güneş, nur, aydınlık.

AKTAY: (TR) Beyaz tay.

AKTAÇ: (TR) Beyaz taç.

AKTAN: (TR) Aydınlık, mehtaplı gece.

AKTAR: (TR) Parlak, aydınlık sabah.

AKTAŞ: (TR) Mermer.

AKTEKİN: (TR) Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.

AKTEMÜR: (TR) Akdemir.

AKYOL: (TR) Dürüst, doğru ve iyi yol.

AKAD: Soyluluk, Onurlu bir kişiliğe sahip olmak

AKIN: Hızlı bir biçimde düşmana yapılan saldırı

AKİF: Dünya işlerinden uzaklaşıp, ibadet için Allah'a yönelen

AKİL: Akıllı , Rüştünü kanıtlama konumuna gelmiş , yaptıklarının farkında olan

ALAATTİN: (AR) Dini yüceltmek için din uğruna çalışan kimse.

ALATAY: (TR) Derisinde be­nekler olan tay.

ALEMDAR: (AR+FAR) Bayrak veya sancak tutan, taşıyan, bayraktar, sancaktar.

ALGIN: (TR) Güçlü, iyi, güzel, sıcakkanlı, sevimli. Sevdalı, aşık, vurgun. Hızlı akan su.

ALİ: (AR) Yüce, ulu, yüksek.

ALİCAN: (AR+FAR) Ali ve can isimlerinin bir araya gelmesinden meydana gelmiştir.

ALİM: (Ar.) Çok okumuş, bilgin.Çok bilen. Sonsuz. İlim sahibi.

ALİŞAN: (AR+FAR) Şan ve şerefi yüce ve yüksek olan çok değerli.

ALİYAR : (AR+FAR) Yar, dost, sevgili. Alinin dostu, sevgili adı. Yüce dost.

ALKIM: (TR) Gökkuşağı.

ALKIN: (TR) Sevdalı, aşık, vurgun. El çırpma, övme.

ALP: (TR) Eski Türklerde kahraman, yiğit, cesur, bahadır, pehlivan.

ALPAGU: (TR) Tek başına düşmana saldıran yiğit.

ALPASLAN: (TR) Arslan gibi cesur ve yiğit, savaş beyi.

ALPAY: (TR) Cesur, yiğit kimse.

ALPER: (TR) (bkz. Alp).

ALPEREN: (TR) Yiğit, bahadır.

ALPERTUNGA: (TR) Efsanevi Türk hükümdarı ve destan kahramanı.

ALPGİRAY: (TR) Yiğit hükümdar.

ALPHAN: (TR) Yiğit hükümdar.

ALPKAN: (TR) Yiğit soydan gelen.

ALPKIN: (TR) Keskin kılıç.

ALPMAN: (TR) Yiğit, cesur, kahraman.

ALPSOY: (TR) Yiğit ve cesur soya mensub.

ALPTEKİN: (TR) Kahraman şehzade. Birleşik isim. Alp: Kahraman, Tekin: Şehzade.

ALTAN: (TR) Sabahın güneş doğarkenki zamanı. Hakanlara verilen unvan,

ALTAY: (TR) Asya'da Batı Sibirya ile Moğolistan'ı ayıran dağlık bölge.

ALTUĞ: (TR) Kırmızı tuğ

ALTUNAY: (TR) Ay'ın sarı renkli hali

ALTUNÇ: (TR) Bakır alaşımı. Kırmızı bakır. Kırmızı, al gözlü.

ALTUNER: (TR) Değerli kimse.

ALTUNHAN: (TR) Zengin hakan.
ANIL: Ölçülü davranan, hoşa giden kimse

ARAF: (AR) Cennet ile cehennem arasındaki yer. Sert, tepe. Adetler, usuller.

ARAL: (TR) Birbirine yakın adalar topluluğu. Orta Asya'da bir göl.

ARAS:(TR) Kalın Yün, At kılı anlamında . Doğu Anadoluda bir nehir.

ARDA: (TR) Eskiden bazı çavuşların elde tuttukları uzun değnek. İşaret için dikilen değnek. Çıkrıkçı kalemi. Sonra gelen.

AREF: (AR) Pek maruf, çok bilinen. Arif, anlayışlı ve bilgili.

AREL: (TR) Temiz, dürüst kimse.

ARGU: (TR) İki dağ arası, uçurum.

ARGUN: (TR) Zayıf, güçsüz, düşkün, dermansız, zebun.

ARGÜN: (TR) Temiz, aydınlık gün.

ARHAN: (TR) Üstün nitelikli, gururlu bakan.

ARICAN: (TR) Temiz, doğru kimse.

ARIÇ: (TR) Barış, asayiş.

ARİF: (AR) Meşhur, çok tanınmış. Bilgi sahibi. Bilen, bilgili, irfan sahibi.

ARIHAN: (TR) (bkz. Arhan).

ARIKAL: (TR) Temiz, doğru, dürüst kal.

ARIKAN: (TR) Temiz soy.

ARIKHAN: (TR) (bkz. Arhan)

ARIN: (TR) Temiz, arı, saf. Alın. Yüz, cephe. Dağların, tepelerin yüzü.

ARINÇ: (TR) Temiz, saf, arı.Barış.

ARISAL: (TR) Arı gibi çalışkan kimse.

ARISAN: (TR) Temiz, doğru tanınmış kimse.

ARISOY: (TR) (bkz. Arısan).

ARITAN: (TR) Temizleyen, arı duruma getiren.

ARKAN: (AR) Temiz, ari kandan gelen.Üstün galip.

ARKIN: (TR) Yavaş, ağır, sakin, gelecek yıl.

ARKUT: (TR) Temiz, uğurlu, kutlu.

ARMAN: (FAR) Hasret, özleme. Zahmet, sıkıntı. Teessüf. Pişmanlık.

ARSAL: (TR) Temiz huylu, namuslu.

ARSEBÜK: Temiz ruhlu ve çabuk. Toy. Namus konusunda titiz.

ARSLAN: (TR) Kuvvet ve saldırganlığıyla tanınan hayvan. Cesur adam, bahadır.

ARSLANGİRAY: (TR) Cesur, korkusuz han.

ARSLANŞAH: (TR) Arslan gibi cesur ve yiğit şah, kral.

ARTAN: (TR) Yarar, fayda. Üstünlük, meziyet, nitelik.

ARTUÇ: (TR) Ucu sivri demirle donanmış mızrak.

ARZIK: (TR) Dindar, sofu.

AS: (AR) Mersin ağacı. (FAR) Değirmen.

ASAF: (AR) Vezir. Erdem, ileri görüşlülük, yönetimde başarı.

ASAL: (TR) Başlıca, esaslı, temel.

ASALET: (AR) Soy temizliği, soyluluk.

ASIF: (AR) Pek sert, pek şiddetli, şiddetle esen.

ASİL: (AR) Sağlam. İyice kökleşmiş, yüksek duygularla hareket eden.

ASIM: (AR) Yasak, yanına yaklaşılamayan. Günahtan, haramdan çekinen.

ASKER: (AR) Ordu, ordu örgülüyle ilgili. Vazife yapan. Rütbesiz asker, er.

ASRİ: (AR) Zamana uygun, çağdaş.

ASUTAY: (TR) Hırçın tay.

AŞIK: (TR) Bir başkasını aşkla seven. Dalgın, unutkan.

AŞİR: (AR) Ondabir, onuncu. Samimi dost ve arkadaş. Koca.

AŞKIN: (TR) Geçkin, aşmış olan. Coşkun. Fazla. Sonra. Benzerlerinden daha üstün.

AŞKINER: (TR) (bkz. Aşkın).

ATA: (TR) Baba. Soyun geçmişte yaşamış ferdi. Vermiş, veriş. Bağışlama, ihsan

ATABEK: (TR) Selçuklu devletinde şehzadelerin terbiyesiyle vazifeli şahıs. Lala.

ATABEY: (TR) Devlet yönetiminde bir san. Lala.

ATACAN: (TR) (bkz. Ata).

ATAÇ: (TR) Atalardan gelen, atalarla ilgili olan.

ATAERGİN: (TR) (bkz. Ata).

ATAHAN: (TR) (bkz. Ata).

ATAKAN: (TR) Düşünmeksizin her işe sokulan adam. İleri atılan.

ATALAY: (TR) Ünlü, namlı, şöhretli.

ATAMAN: (TR) Ata kişi, başkan, önder.

ATANER: (TR) (bkz. Ata).

ATASAGUN: (TR) Eski Türklerde hekimlere verilen isim.

ATASAN: (TR) (bkz. Ata).

ATASEVEN: (TR) (bkz. Ata).

ATASOY: (TR) (bkz. Ata).

ATATUĞ: (TR) (bkz. Ata).

ATAULLAH: (AR) Allah'ın bağışladığı, hediye ettiği, ihsanı, lütfü.

ATAY: (TR) Bilinen, tanınmış.

ATIF: (AR) Çevirme, meylet­tirme, imale.Merhamet sahibi, şefkatli, acıyan.

ATİK: (AR) Sırtın üst kısmı. Berrak, saf, karışmamış, kıymetli.

ATILAY: (TR) Ünlü, namlı, şöhretli. Atilla'dan sonra tahta geçen ünlü hükümdar.

ATILGAN: (TR) Karşısına çıkabilecek tehlikelerden korkmadan ileriye atılan.

ATİLLA: (TR) Büyük, ünlü. Babacık. Savaşçı, fatih. Hun Türklerinin büyük imparatoru

ATKIN: (TR) Atılmış. Kumaş dokumada kullanılan tabir.

ATLAN: (TR) Ata bin.

ATLAS: (TR) Üstü ipek, altı pamuk kumaş, diba. Düz, havasız, tüysüz.

ATLIHAN: (TR) Ata binmiş süvari.

ATTAR: (AR) Güzel kokulu bitki özleri vb. satan, güzel koku ticareti yapan kimse.

ATUF: (AR) Birine sevgisi olan, sevgi duyan. Allah'a karşı sevgi duyan.

AVCI: (TR) Avlanan, av sporu yapan kişi. Bir şeyi elde etmeye uğraşan.

AVNİ: (AR) Yardımla ilgili, yardıma ait.

AVNULLAH: (AR) Allah'ın yardımı.

AYALP: (TR) Ay kadar parlak ve güzel, yiğit.

AYANA: (TR) Saygı.

AYAYDIN: (TR) Ay ışığı, aydınlığı.

AYAZ: (TR) Soğuk ve Durgun hava. Dondurucu soğuk.

AYBAR: (TR) Gösterişli, heybetli, görkemli. Korku veren.

AYBEG: (TR) Ay gibi temiz ve aydın yönetici, ileri gelen, bey.

AYBERK: (TR) Sağlam ay, sağlam kişilik. Şimşek, ay'ın şimşek gibi parlaklığı.

AYÇETİN: (TR) Zor, güç ay.

AYDEMİR: (TR) Marangozların kullandığı kavisli bir keser çeşidi.

AYDIN: (TR) Aylı gece. Aydınlık, ışıklı, parlak. Okumuş, kültürlü ileri fikirli, münevver.

AYDINALP: (TR) Münevver, bilgili, yiğit, kahraman kişi.

AYDİNÇ: (TR) Cesur, aydın.

AYDINTAN: (TR) Şafak vakti.

AYDOLUN: (TR) Dolunay, mehtap.

AYGUT: (TR) Karşılık, ödül.

AYHAN: (TR) Ay sahibi, ay hakimi. Oğuz Kağan Destanı'na göre, Oğuz'un altı oğlundan biri. Efsanede bahsedilen, Oğuz'un ışıktan doğan karısından olan 3 oğlundan biri. Ayhan'ın 4 oğlu 24 Oğuz boyunun 4'ünü oluşturur. Bunlar Bozoklu soyudur.

AYKAÇ: (TR) Söyleyen, konuşan.Akıl veren. Ozan, şair.

AYKAN: (TR) Soylu, asil, temiz kişi.

AYKUT: (TR) Kutlu, uğurlu ay. Karşılık, mükafat.

AYKUTALP: (TR) Mükafat veren kahraman, iyi karşılık veren bahadır.

AYMAN: (TR) Ay gibi güzel, ışıklı kimse.

AYRAL: (TR) Benzerlerinden farklı olan, kendine özgü, değişik.

AYSAL: (TR) Ay gibi, ay'a ben­zeyen.

AYSAN: (TR) Ay gibi, ay yüzlü.

AYTAÇ: (TR) Başa takılan ay şeklinde taç.

AYTEK: (TR) Ay gibi (Eski Türkçede tek/teg olarak kullanılmıştır).

AYTEKİN: (TR) Ay şehzadesi, ay prensi.

AYTOLUN: (TR) Dolunay. Ay'ın ondördü gibi güzel.

AYTUĞ: (TR) Mızrağın ucuna yapılmış ayın üstüne yapılan tüy.

AYTÜN: (TR) Ay ve gece.

AYVAZ: (AR) Arapça ivaz sözcüğünün bozulmuş şekli. Karagöz perdesinin belli başlı tiplerinden biri. Köroğlu destanında bir kahraman.

AYZER: (TR-AR) Altın renginde ay. Ay'ın altın rengini aldığı an.

AZAD/AZAT: (FAR) Hür, serbest. Kimseye bağımlı olmayan. Kurtulmuş.

AZAMET: (AR) Büyüklük, ululuk.

AZER: (FAR- İBR) Ateş. İbrahim'in babası olduğu söylenir.

AZİM: (AR) Büyük, ulu, cesim, iri, muhteşem. Kuvvetli, şiddetli, derecesi yüksek.

AZİZ: (AR) Sayın. Sevgili. Veli, evliya, ermiş. Az bulunur.

AZMİ: (AR) Kasıt, niyetlilik karar. Kemikli. Güçlü, kuvvetli.
(Son Düzenleme: 04-20-2009, Saat:10:02 AM, Düzenleyen: canımablam.)
04-20-2009, Saat:10:00 AM
secret++ Çevrimdışı
Senior Member
****



Yorumları: 483
Konuları: 55
Kayıt Tarihi: Dec 2010
Rep Puanı: 2
#2
ALİ: (AR) Yüce, ulu, yüksek. Aliye Bak Be :)
ALİ: (AR) Yüce, ulu, yüksek. Aliye Bak Be :)
01-29-2011, Saat:07:08 AM


Hızlı Menü:


Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi
Cricket World Cup Live